محمد عبد الله عنان ( مترجم : عبد المحمد آيتى )

328

تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي )

مجبور كردند كه به بتها سجده كنيد يا در نمازهايشان حضور يابيد شما در دل تكبيرة الاحرام بگوييد و در دل نماز مشروع خود را بخوانيد و چون به بت اشاره مىكنيد خدا را در نظر داشته باشيد . اگر رو به قبله نماز كردن ميسر نبود ، اين تكليف از شما ساقط مىشود ، چنان كه در نماز خوف و در گيرودار جنگ رو به قبله شدن لازم نيست . اگر شما را مجبور به نوشيدن شراب كردند بنوشيد ولى نه به نيت استعمال آن و اگر تكليف كردند كه گوشت خوك بخوريد ، بخوريد ولى در دل آن را زشت و منكر شماريد و به حرمت آن معتقد باشيد و چنين است هرگاه شما را به عمل حرام ديگرى مجبور سازند . اگر دخترانشان را به عقد شما درآوردند ، جايز است زيرا آنها اهل كتاب‌اند و اگر شما را به زور واداشتند كه دخترانتان را به آنها دهيد با اعتقاد به حرمت آن و انكار در دل چنان كنيد ولى چون قدرتى يافتيد دختر به ديگرى دهيد . درهر حال هرگاه شما را به گرفتن ربا يا ارتكاب حرام ديگرى اكراه كردند ، آن عمل را انجام دهيد و در دل انكار كنيد . . . اگر شما را به گفتن كلمهء كفر اجبار كردند اگر مىتوانيد به كنايه و ابهام قصد ديگر كنيد ، بر زبان آوريد . . . اگر گفتند محمد را دشنام دهيد ، مىدانيد كه آنها محمد را ممد تلفظ مىكنند شما ممد را دشنام دهيد و نيت كنيد كه ممد نام شيطان است يا ممد يك نام يهودى است در ميان يهود كسانى كه ممد نام داشته باشند بسيارند و اگر گفتند كه بگوئيد عيسى پسر خداست و شما را مجبور كردند شما به جاى « پسر » « بنده » در نيت بياوريد . . . و اگر گفتند بگوئيد كه مريم زوجهء خداست ، شما به جاى خدا كلمه پسرعم را در نيت بياوريد . زيرا بنى اسرائيل مريم را به پسرعمش به زنى دادند ولى پيش از آنكه او را تصرف كند ، از او جدا شد . سهيلى در تفسير « المبهم من رجال القرآن » چنين گويد . و اگر گفتند بگوئيد كه عيسى بر روى صليب وفات كرده شما وفات را به معنى كمال و تشريف بگيريد . . . » « 15 »

--> ( 15 ) . اين نامه را ضمن جستجو در كتابخانهء رسولى رم پيدا كردم . در جنگى خطى از مخطوطات inaigroB